“Σε έχουνε δοξάσει οι γνωστοί σου άσοι, που λεβέντες είναι όλοι με καρδιά!”… Οι παίκτες του Παναθηναϊκού μετουσίωσαν τον στίχο από τον ύμνο του Συλλόγου σε… πράξη, σε ένα ακόμα φετινό τους παιχνίδι στην Ευρώπη και στην Τουρκία.
Εκεί όπου, δεν λύγισαν από την αφόρητη πίεση που τους έβαλαν πρωτίστως οι φίλοι της Σάμσουνσπορ -οι οποίοι δημιούργησαν «κόλαση»- και δευτερευόντως η ομάδα τους, με αποτέλεσμα να φύγουν με μια ισοπαλία σαν… νίκη, καθώς το 0-0 τους χάρισε και το εισιτήριο για την League Phase του φετινού Europa League!
Μια ακόμα πρόκριση για την ομάδα του Ρουί Βιτόρια, λοιπόν, ή για την ακρίβεια, μια ακόμα πανάξια πρόκριση, αφού και στα δύο παιχνίδια με την τουρκική ομάδα ήταν ανώτερη του αντιπάλου. Συνθήκη, βέβαια, που συναντάμε και στις έξι αναμετρήσεις, λίγο έως πολύ, των «πράσινων» αυτό το καλοκαίρι…
Από τα παιχνίδια με τη Ρέιντζερς ή εκείνα που ακολούθησαν κόντρα στην Σαχτάρ Ντόνετσκ, υστέρησαν μόνο σε συγκεκριμένα κομμάτια των αγώνων. Είχαν πλάνο, πίεσαν ασφυκτικά στα μεγαλύτερα διαστήματα, δεν έμειναν ποτέ από δυνάμεις στα τελειώματα, παρήγαγαν ευκαιρίες αλλά η αναποτελεσματικότητα -που τους κόστισε εν τέλει και την νίκη απόψε- έδωσε πιο δραματικό τόνο στην τελική έκβαση των ζευγαριών αυτών.
Φυσικά, σε αυτήν τη διαδρομή, όποτε χρειάστηκε ήταν εκεί, σαν… φύλακας-άγγελος ο Μπαρτλομιέι Ντραγκόφσκι! Όπως και σήμερα στην Σαμψούντα. Ο Πολωνός τερματοφύλακας έχει βαλθεί να κρατήσει τον Αλμπάν Λαφόν στον πάγκο… εσαεί. Και πώς να γίνει διαφορετικά, όταν μετράει ήδη τρία clean sheets και μια πρόκριση που φέρει την υπογραφή του, στη διαδικασία των πέναλτι;
Τρία «κανονάκια» είχε ο Παναθηναϊκός για να εξασφαλίσει παρουσία σε τελική φάση των διοργανώσεων της UEFA και αφού έχασε το πρώτο, την ώρα που οι περισσότεροι φοβόντουσαν τα… χειρότερα λόγω απογοήτευσης και των πάντοτε ιδιαίτερων καλοκαιρινών προκριματικών, «απάντησε» με 2Χ2 και… αναβάθμιση σε σχέση με πέρυσι, αφού από το Conference πήγε στο Europa!
Η φάση του 72ου λεπτού, όπου ο Μανώλης Σιώπης νίκησε στον αέρα τον… θεόρατο Μάριους Μουαντιλμαντζί, με την κεφαλιά του να καταλήγει σε τραυματισμό, ράμματα και δίχτυ στο κεφάλι, για να συνεχίσει τελικά ο διεθνής μέσος να αγωνίζεται, «λέει» όλη την… ιστορία για την αναμέτρηση.
Παράλληλα, φανερώνει στον απόλυτο βαθμό ότι το «τριφύλλι» έχει αρχίσει και… φτιάχνει χαρακτήρα. Δείχνει το «μέταλλό» του, αποδεικνύει πως μαθαίνει να αντιπαρέρχεται σε κάθε κακουχία που συναντάει, αποκτάει και πάλι νοοτροπία πρωταθλητή και μόνο αισιοδοξία προκαλεί όλο αυτό, ενόψει και της συνέχειας!
Προφανώς, όπως έχουμε επισημάνει και σε άλλα σημειώματα και οφείλουμε να το κάνουμε πάλι, όλα τα παραπάνω φέρουν και την υπογραφή του Βιτόρια! Φαρδιά, πλατιά και μεγάλη, σαν την βεβαιότητα των προπονητών των πληκτρολογίων -και μερίδας δημοσιογράφων, για να μην κρυβόμαστε- ότι «ο Πορτογάλος δεν κάνει».
Πρόλαβαν, άπαντες, να τον κρίνουν, χωρίς να συνυπολογίσουν τις ιδιαιτερότητες που υπήρχαν και ακολούθησαν όταν εκείνος ανέλαβε πέρυσι, μια όχι δική του ομάδα. Και άντε, δεν άρεσε το στυλ του, δεν κέρδισε κάτι, τα ακούμε όλα… Αλλά, «δεν κάνει» και απαξιωτικά σχόλια, μαζί με… ψαγμένες αποδόσεις στο στοίχημα; Λες και δεν έχει παρουσιάσει έργο όπου και αν δούλεψε ή είναι κάποιος που αγνοεί τους τίτλους και την πίεση.
Τέλος πάντων, μην ξεφεύγουμε, θα έχουμε όλη την σεζόν να τον δούμε, να τον αξιολογήσουμε και να τον κρίνουμε -στο… τέλος προφανώς- τον Βιτόρια. Άλλωστε, υπάρχουν όντως και… ορθώς περισσότερες απαιτήσεις και από εκείνον, πλέον, με μεγαλύτερη όλων την κατάκτηση του πρωταθλήματος στην Ελλάδα.
Προς το παρόν, ας μείνουμε στο ότι ο 55χρονος τεχνικός έχει καταφέρει να δείχνει ο Παναθηναϊκός μια απόλυτα πειστική εικόνα μέχρι τώρα, χάρη και στην πολύ καλή του αμυντική λειτουργία, με τους Έρικ Πάλμερ – Μπράουν και Αχμέντ Τουμπά να έχουν «δέσει» απόλυτα…
Αντί επιλόγου, ένα μεγάλο «μπράβο» στον Φώτη Ιωαννίδη, ο οποίος έβαλε τα πόδια του στην φωτιά παρότι ήξερε ότι θα φύγει με μεταγραφή για την Σπόρτινγκ Λισαβόνας, τα έδωσε όλα και πάει στην Πορτογαλία έχοντας συνεισφέρει και αυτός στην δεύτερη διαδοχική παρουσία της ομάδας στην Ευρώπη. Όπως πρέπει να κάνει ένας αρχηγός, δηλαδή!
Όπως φυσικά και στους περίπου 100… λεβέντες που έδωσαν το παρόν στην αναμέτρηση, φωνάζοντας από την κερκίδα για την αγαπημένη τους ομάδα «Ελλάς, Ευρώπη, Παναθηναϊκός» στο τέλος με την πρόκριση να έχει βαφτεί πράσινη. Τα καλύτερα αλλά και… δυσκολότερα είναι μπροστά, πλέον.