Πρόκριση στη Σαμψούντα, συμφωνία πώλησης Ιωαννίδη, κλήρωση League Phase, άφιξη Πάντοβιτς, αναμονή άφιξης Ταμπόρδα και κυρίως αναμονή για τον βασικό σέντερ φορ. Πολλά για τόσο λίγες μέρες. Μέσα σε όλα, προσθέστε και την πρεμιέρα του Παναθηναϊκού στο πρωτάθλημα. Αυτή που δεν έκανε κόντρα στον ΟΦΗ λόγω της αναβολής που πήρε.
Επιστροφή στη Λεωφόρο, αγώνας που μέσα σε τόσα ζητήματα έχει τεράστιο «πρέπει» νίκης. Πρώτο ματς, αλλά αν δε νικήσει το Τριφύλλι τον Λεβαδειακό στο «σπίτι» του, τότε θα βάλει τον εαυτό του σε ένα πρόβλημα που δεν χρειάζεται. Ειδικά τόσο νωρίς.
Οι Πράσινοι αντιμετωπίζουν μια ιδιαίτερα καλή ομάδα. Όπως φάνηκε την περασμένη σεζόν, αλλά και στο ματς της πρεμιέρας. Με το μυαλό να… ταξιδεύει κάπου ανάμεσα σε Europa League, μεταγραφικής προθεσμίας για να δηλωθούν οι παίκτες που θα έρθουν στην UEFA, το πράγμα δυσκολεύει. Ταυτόχρονα όμως, δε σηκώνει συζήτηση το τι πρέπει να συμβεί στη Λεωφόρο για το Τριφύλλι.
Τεράστιοι στόχοι είναι όσοι συμμετέχει ο Παναθηναϊκός. Το πρωτάθλημα δεν είναι στόχος, είναι ανάγκη. Και ψύχωση και εμμονή και τα πάντα. Αυτή τη σεζόν συμπληρώνονται 16 χρόνια χωρίς τον τίτλο. Για το Τριφύλλι μιλάμε, δεν μπορεί να είναι απλά ας παίξουμε και θα διεκδικήσουμε τις πιθανότητές μας. Μιλάμε για ανάγκη και υποχρέωση απέναντι στην ιστορία του κλαμπ που έχει αλλοιωθεί με τα τόσα χρόνια εκτός κορυφής.
Σε αντίθεση με όσα έχουμε δει στα ευρωπαϊκά προκριματικά, ο Παναθηναϊκός έχει άλλες ανάγκες στη Super League. Εκεί δεν του αρκεί να εκμεταλλεύεται την καλή του ανασταλτική λειτουργία. Πρέπει να βγάλει τις αρετές του μεσοεπιθετικά. Κι εκεί ακριβώς είναι το ζητούμενο της ενίσχυσης του ρόστερ αυτές τις μέρες που απέμειναν.
Ο Πάντοβιτς μοιάζει με καλή λύση για αυτό που αποκτήθηκε ο άνθρωπος. Θετική η φιλοδοξία του, μακάρι το παιδί να φέρει προβληματισμό στον προπονητή γιατί θα πρέπει να τον ανεβάσει επίπεδο. Σε κάθε περίπτωση ένας 23χρονος με το συγκεκριμένο ταλέντο, είναι προτιμότερο να υπάρχει στο ρόλο αυτό αντί του κάθε Γερεμέγεφ. Όχι πως μας φταίει κάτι ο άνθρωπος, απλά δεν είναι παίκτης που εξελίσσεται, βελτιώνεται, οπότε το «ταβάνι» του είναι συγκεκριμένο και το έχουμε δει.
Στη δημιουργία τώρα, ο Παναθηναϊκός καιρό τότε απέκτησε τον Ζαρουρί. Μια λύση δανεικού ποδοσφαιριστή, δεν γίνεται να κριθεί ως τώρα, με δεδομένη τη μεγάλη απαίτηση που υπάρχει απ’ αυτόν. Αν δεν ανταποκριθεί, τότε θα υπάρξει ζήτημα.
Στο «10» ο Ταμπόρδα που θα καλύψει το κενό του Ουναΐ, πρέπει να μας κάνει να ξεχάσουμε τον καλύτερο παίκτης της περασμένης σεζόν. Ο Μαροκινός ήταν ακριβώς αυτό. Οπότε για αρχή ας περιμένουμε να φτάσει στο ίδιο επίπεδο με αυτόν και αν τον ξεπεράσει, τότε θα του βγάλουμε το καπέλο με τεράστια ικανοποίηση.
Απέναντι στον 24χρονο υπάρχει θετική διάθεση, κάτι σημαντικό για τον τρόπο που θα προσαρμοστεί. Είναι Αργεντινός, έχει το ποδοσφαιρικό στυλ που αρέσει στον κόσμο και κατά συνέπεια κερδίζει… πόντους εκτίμησης, ακόμη και από τον κόσμο που δεν τον έχει δει πέραν των highlights στο youtube.
Ως εδώ λοιπόν, η διαφοροποίηση συγκριτικά με την περασμένη σεζόν – εκεί που ο Παναθηναϊκός είχε τεράστιο θέμα στη δημιουργία και στο σκοράρισμα – δεν μοιάζει να είναι τόσο μεγάλη. Άρα η βελτίωση στο δημιουργικό και στο «εκτελεστικό» κομμάτι, στηρίζεται κυρίως στην ομαδική δουλειά. Μόνο που κι αυτή καταλήγει στα πρόσωπα και την ατομική τους ποιότητα.
Το μεγαλύτερο βάρος, προφανώς θα «πέσει» στον βασικό σέντερ φορ. Αυτόν που καλείται να αντικαταστήσει τον Ιωαννίδη και παράλληλα να γίνει το σημείο αναφοράς του Παναθηναϊκού. Δεν νοείται επιστροφή στην κορυφή, χωρίς φορ που θα σε οδηγήσει ως ο απόλυτος ηγέτης. Ποτέ δεν πέτυχε ομάδα χωρίς να έχει στράικερ σημείο αναφοράς.
Θα είναι ο Ντέσερς; Θα είναι άλλος; Θα το μάθουμε σύντομα. Ο πρώτος έχει επιλεγεί από τον Βιτόρια, όμως δεν φανταζόμαστε να του είπαν έχουμε τον Μπατιστούτα, τον Ρονάλντο το φαινόμενο και τον Ντέσερς και αυτός να είπε «θέλω Ντέσερς».
Στη φάση που είναι ο Παναθηναϊκός, ναι θα χρειαζόταν κάτι σπουδαιότερο. Έναν ποδοσφαιριστή που θα ξεσήκωνε. Έναν… Σισέ. Τόσα χρόνια το Τριφύλλι έκανε υπομονή με διάφορους επιθετικούς που δεν ήταν πρώτου επιπέδου. Αναγκαστικά λόγω των καταστάσεων.
Τώρα, που υπάρχουν τα μεγάλα έσοδα από πωλήσεις και Ευρώπη, χρειαζόταν αυτή η μία κίνηση που θα συνταράξει. Ο Καλάμπρια ήρθε ελεύθερος, ο Ρενάτο Σάντσες δανεικός. Ο επιθετικός λοιπόν, έπρεπε και πρέπει να είναι επιπέδου που πρωτίστως θα βάζει το γκολ στο μυαλό των αντιπάλων. Θα τον βλέπουν και θα σκέφτονται «αυτόν δεν μπορώ να τον σταματήσω».
Ο Ντέσερς είναι καλός παίκτης προφανώς. Δεν μοιάζει να είναι αυτό το σημείο αναφοράς όμως. Παρότι θα κοστίσει ως τέτοιο, καθώς δεν είναι λίγα τα λεφτά που απαιτούνται για την απόκτησή του.
Μέχρι Τρίτη ο Παναθηναϊκός ας φροντίσει να κάνει το καλύτερο. Ως τώρα πάντως, μοιάζει σαφώς ισχυρότερη η ενίσχυση από τη μέση και πίσω, παρά από τη μέση και μπροστά. Κι αν το ζητούμενο είναι απλά να γίνει καλύτερο το πράγμα από την περασμένη σεζόν, τότε υπάρχει πρόβλημα. Ζητούμενο είναι η ευρωπαϊκή επιτυχία και το πρωτάθλημα.
Υ.Γ. Λεφτά – πολλά μάλιστα – είχε ο Παναθηναϊκός όταν πήρε τον Ροντρίγκο Σόουζα και όταν πήρε τον Σισέ. Η διαφορά δεν χρειάζεται εξήγηση.
Πηγή: sdna.gr